“Batıda Sufizm ile eş anlamlı olan İrfan’ın gerçek anlamı dinin hakikati, Arif (Sufi) sözcüğünün anlamı ise dinin hakikatini tam olarak idrak eden kişidir. İrfan idraki ve farkındalığı temsil eder. Bu anlamda idrak ve farkındalık, Allah’ı mantık ve çıkarımlar yoluyla değil, kalp ve içsel görüyle anlamaktır”1

Salik, kendi varlığının gerçeğini arayan kişidir. Kutsal Peygamberlerin bize öğrettiği gibi, bu mutlak bilgi kitaplardan öğrenilemez. Aslında, Peygamberler hakikate içsel ilham yoluyla ulaşmış, sonra kutsal yazı ve kitaplarla bunu yazıya dökmüşlerdir.2

Herkesin hakikati kendisinin bulması gerekir ve bu süreç bireyseldir. Başkalarının bizim yerimize yemek yemesi ve nefes alması nasıl mümkün değilse, aynı şekilde dinimizin hakiki ve tam bir anlayışını da bize başkaları sağlayamaz. Kendi varlığımızın hakikatini bireysel olarak bizim deneyimlememiz gerekir.3

“The Fragrance of Sufism”4 kitabında da belirtildiği gibi, Sufizmin nihai olan kendini bilme hedefine ulaşmada gereken temel fakat önemli ilkeleri şunlardır;

• Her an Allah’ı anmak anlamına gelen Zikir; “Beni hatırla ve ben de seni hatırlayayım.” Kutsal Kur’an
•  Düşünme ve meditasyon anlamına gelen Fikir; yokluk haline ulaşmak için meditasyonun hakikatini deneyimlemede ısrarlı olma.
• Uyanma anlamına gelen Seher; Pir veya Üstadın öğretileriyle ruhun ve bedenin uyanışı.
• Hasret ve açlık anlamına gelen Cu’; Hakikati bulma açlığı duyma ve kalbi ve zihni kalbin ve ilhamlarının sırlarına hazır halde tutma.
• Sessizliği gözlemek anlamına gelen Somt; lüzumsuz düşünceleri ve konuşmaları terk etmek, kalbin arzulardan arınması.
• Oruç anlamına gelen Savm; Bedensel, zihinsel ve ruhsal oruç.
• Yalnızlığı gözlemek anlamına gelen Halvet; hem çevresel, hem içsel soyutlanma halinde dua etme.
• Hizmet etmek ve kulluk anlamına gelen Hidmet; Varoluşun, Allahın varlığında yok olmak.